भावस्पर्शी

 का जातो मनुष्य राऊळातल्या देवापाशी? जर खरे दैवत आहे त्याच्या स्वतःपाशी. का मनुष्याला कळत नाही, की ज्याच्या शोधात  तो दिवस-रात्र भटकत राही, ते खरे दैवत म्हणजे "आई" . भाग्यशाली असते ती व्यक्ती जिच्या जवळ असते आई , पण दुर्दैवी असतो तो मनुष्य, ज्याला आई ची किंमत कळत नाही. अरे...! राऊळातला देव तरी दगडाचा असतो, पण देवाचा खरा अंश तर आई च्या रूपामध्येच सापडतो. इच्छापूर्ती होण्यासाठी देवाजवळ विनवणी करावी लागते, पण आई ला तर न सांगताच लेकरांच्या मनातील भावना समजते. आई आणि देव यांच्यामध्ये फरक फक्त एवढाच आहे, आई जवळ असूनही मनुष्य दगडात देव पाहे. आई सारखे दैवत साऱ्या जगामध्ये नाही, आ त्मा आणि ई श्वर यांचा खरा संगम म्हणजे आई.