भावस्पर्शी

 "दुऑं यही है, की " Corona " के ये दिन जल्दी बित जाए, और फिर से... हमारे इन होठों पे खुशियों के नए गीत आए|"                                       -अंकिता घुगे.

 "गुलाब भले ही राजा हो फुलों का लेकिन फिर भी काटों के बीच रहता है, वैसे ही, हम कितने ही कामयाब क्यों न हो आसपास कोई न कोई जलनें वाला तो जरूर होता है|"                                       -अंकिता घुगे.

 "कोई कहता है, "दुनिया बड़ी ही बेदर्द है" तो कोई कहता है, "दुनिया है बड़ी लाजवाब", मगर दुनिया तो एक ही है ना...... .....ये तो अपने अपने नजरीए की बात है जनाब|"                                          -अंकिता घुगे.                                              

 "हाॅं...ऐसा होता है.., किसी की कुछ बातें हमें अच्छी नहीं लगती फिर भी चुपचाप सहनी पड़ती हैं, क्योंकि, उन बातों से ज्यादा वो इंसान हमारे लिए "Important" होता है इसलिए, कभी कभी उसकी हाॅं में हाॅं भी कहनी पड़ती हैं|"                                   -अंकिता घुगे.                                        

 मनापासून केलेलं ते निष्पाप असतं, शरीरापेक्षा मनावरचं हेच खरं प्रेम असतं. कितीही केल्या चुका तरी माफ केलं जातं, एकमेकांना जपणं हेच खरं प्रेम असतं. गैरसमज करून नातं तुटत नसतं, दोघांनी समजून घेणं हेच खरं प्रेम असतं. भांडणं झाल्यावरही कधी कमी होत नसतं, समजावून सांगणं हेच खरं प्रेम असतं. तिसऱ्या व्यक्तीच्या येण्याने कमजोर होत नसतं, विश्वासाचं  असणं हेच खरं प्रेम असतं. वादविवाद घालून सिद्ध करायचं नसतं, एकमेकांना ऐकणं हेच खरं प्रेम असतं. थोडंसं निरागसही थोडं खोडकळ असतं, तरी सोबत असणं हेच खरं प्रेम असतं.                              -अंकिता घुगे.

 "हाॅं...कुछ छोटी छोटी ख्वाहिशें हैं मेरी कुछ पुरी हैं, तो कुछ अधुरी हैं, लेकिन इन ख्वाहिशों से भी बडे़ मेरे सपने हैं जिनका पुरा होना मेरे लिये बहुत जरुरी हैं|"                                          -अंकिता घुगे.

 "जिंदगी में तुम जो चाहते हो, वो तुम्हे मिल सकता है बस...कुछ करने की दिल में उमंग होनी चाहिए, दुसरों से तुलना करके कोई फायदा नहीं असली जंग तो खुद से होनी चाहिए; और.. मैं इसके जैसे बन जाऊ, मैं उसके जैसे बन जाऊ ए खयाली पुलाव पकाना छोड़ क्यों नहीं देते, असली मजा तो खुद की अलग पहचान बनाने में ही आता है तो खुद मेहनत करके, अपनी जिंदगी का रूख मोड़ क्यों नहीं देते|"                         -अंकिता घुगे.

 मी स्टेजवर जाताच अचानक टाळ्यांचा गडगडाट सुरू झाला, आणि थोड्याच वेळात माझा बक्षीस देऊन सत्कार करण्यात आला. दोन शब्द बोलून मी ही सर्वांचेच आभार मानले, आणि माझ्या प्रसिद्धीचे सर्व श्रेय माझ्या मेहनतीलाच दिले. तिथे जमलेल्यांनी ही माझे तोंड भरून कौतुक केले, "अशीच पुढे जात राहा" म्हणून अनेकांनी आशिर्वाद ही दिले. माझे हे स्वप्न पूर्ण झालेले बघून आई-बाबांना ही माझे कौतुक वाटले, "या प्रसिद्धीची पार्टी पाहिजे हं" मधेच मित्र-मैत्रिणी ही बोलले. या प्रसिद्धीच्या आनंदाने केली आम्ही खूप मजा आणि पार्टी, एवढ्यात आईचा आवाज कानी आला "अजून उठली नाही का ही कार्टी". पटकन जाग आली आणि चटकन डोळे उघडले, भानावर आले आणि समजले जे बघितले मी, असे तर काहीच नाही घडले. माझ्या काव्यसंग्रहाच्या प्रसिद्धीचा सजलेला सोहळा होता तो, जणू काही माझ्या स्वप्नांनी भरलेला हिरवा मळा होता तो. आता तोंड पाडून बसलेली मी काव्यसंग्रहाच्या प्रसिद्धीत मग्न होते, आणि सकाळी उठल्यावर कळले, की खरे दृश्य नसून, ते तर फक्त एक स्वप्न होते.                               ...

 "मुसीबतों से कह दो, की हौसलें हमारे बुलंद है, तुम हमें हरा नहीं सकते, और जलने वालों से कह दो, की मंजिल तक तो हम पोहोच कर ही रहेंगे लेकिन तुम हमें गिरा नहीं सकते|"                                        -अंकिता घुगे.

 "बहुत प्यार करता है अपनी बहन से पर कभी जताता नहीं है, उससे लडा़ई-झगडा़ भी खूब करता है पर ज्यादा देर तक नाराज रहता नहीं है, चाहे कैसी भी मुसीबत हो, लेकिन अपनी बहन का साथ कभी छोड़ता नहीं है, हाॅं.... वो " भाई  " ही होता है,  जो चाहें कुछ भी हो जाए, लेकिन  राखी का वचन कभी तोड़ता नहीं है|"                                     -अंकिता घुगे.

 आपलं छोटंसं आयुष्य मनमोकळं जगायचं असतं, कितीही आली संकटे तरी नुसतं रडत बसायचं नसतं. जन्माला आलेल्या प्रत्येक व्यक्तीला एक दिवस हे जग सोडून जायचं असतं, तरीही... माहित नाही का...? पण आयुष्य कधी संपूच नये असं नेहमी वाटत असतं. आयुष्यात खूप नाती जोडली जातात काही रक्ताची असतात, तर काही मनाची, काही साथ सोडून जातात, तर काही आयुष्याच्या सोबतीला असतात ती कायमची. आयुष्यात सुख-दुःखांच येण-जाणं हे तर ऊन-सावलीच्या खेळाप्रमाणे शाश्वत असतं, आणि या खेळात जो जिंकतो ना... त्यालाच खर्या अर्थाने आयुष्य कळालेलं असतं. आयुष्याच्या या प्रवासात अनेक प्रश्न मनात चक्रीवादळासारखी घोंघावत असतात, काहींची उत्तरे मिळतात खरी, पण काही प्रश्नांना तर जणू उत्तरेच नसतात. आयुष्यात नाव आणि ओळख अशी बनवा, की लोकांना ही लक्षात राहील तुमचा शेवटचा श्वास, आणि पुढच्या पिढीला ही उद्देशून सांगितला  जाईल तुमचा "आयुष्याचा प्रवास".                                                   -अंकिता घुगे.

 "क्या काला और क्या गोरा ऐ सब तो बस बहाने हैं, अब देखिए ना..., दूध भी तो सफेद होता है लेकिन लोग तो ज्यादा "चाय"   के दिवाने हैं|"                                     -अंकिता घुगे.

 "कितना अजीब है ना अपना देश भी, एक तरफ शराब की दुकाने खोलने के लिए लोगों में जंग छिडी़ है, और दुसरी तरफ " Corona " के नाम पर आज भी बच्चों की " School , Collages " बंद पडी़ है; गलती शराब पिने वालों की नहीं है कम से कम वो अपने शराब की तलब के लिए लढ़ तो रहे हैं, और हम " Students " आज भी " School ,  Collages " पर " Jocks " पढ़ रहे हैं; अगर ऐसी ही सोच हमारी रही ना तो देश को डूबने से कोई नहीं बचा सकता, क्योंकि, हम " Students " ही देश का भविष्य हैं और हमसे बेहतर इस देश को कोई नहीं सवार  सकता|"                                           -अंकिता घुगे.

 "कितनी अजीब बात है ना, लोग अक्सर कहते हैं, " Be Positive ", लेकिन आज हालात ऐसे है, कि लोग " Positive " शब्द से भी डर रहे है; पहले " Life " बनाने के लिए लोग घर से दूर जाया करते थे, और आज " Life "बचाने के लिए लोग वापस घर आ रहे हैं|"                                         -अंकिता घुगे.

 "जिस इंसान के पास खूबसुरती तो है, मगर चेहरे पर Smile नहीं, तो वो किसी से बात करने काबिल नहीं, लेकिन, जिस इंसान के पास खूबसुरती कम मगर चेहरे पर हमेशा Smile होती है, तो यकीनन, सबसे अनोखी यहीं उसकी Style होती है|"                                           -अंकिता घुगे.

 लड़कीयाॅं जन्म भी पराये घर में लेती है, और किसी को जन्म भी पराये घर में ही देती हैं, इनका अपना कोई घर नहीं होता; शायद इसीलिए तो, जो जिंदगी ये जीती है उस जिंदगी पर तो खुद इनका भी हक नहीं होता|                                       -अंकिता घुगे.

 " मोहब्बत का नाम सुनकर हमें हमेशा हमारी माॅं ही याद आयेगी, और बाद में मोहब्बत चाहे किसी से भी हो लेकिन हमारी पहली मोहब्बत तो हमारी माॅं ही रहेगी|"                                      -अंकिता घुगे.

 जात-पात, धर्म-अधर्म  यावरच किती राजकारण चाललंय आज, परंतु, समतेची जात आणि माणुसकीचा धर्म एवढंच लक्षात असू द्या ना सोडा तो जातीचा व्यर्थ माज. म्हणतात की, राम-रहीम एकच आहेत आणि आता मलाही कुठेतरी हे पटू लागलं होतं, परंतु, हा भ्रम ही तेव्हा दूर झाला जेव्हा आपापल्या जातीनुसार आपण देवालाही वाटून घेतलं होतं. दुर्गा आणि दर्गा यांत फारसा फरक नाही तरीही दुर्गेचा रंग लाल आणि दर्गेचा रंग हिरवा असं म्हणतात, परंतु, हे विसरून कसं चालेल, की दर्गेवरही लाल रंगाची चादर चढवतात आणि दुर्गेलाही हिरव्या चोळी-पातळानेच सजवतात. गीता असो, कुराण असो वा बायबल तीनही ग्रंथांमध्ये असे तो संदेश माणुसकीचा, नाही उल्लेख विशिष्ट जाती-धर्माचा कुठे तरीही का रचलाय बाजार आपण जातीव्यवस्थेचा. स्वतंत्र दिन असो वा प्रजासत्ताक दिन या दिवशी "आम्ही भारतीय" म्हणून तर जणू आसमान दाटते, परंतु, येताच बात आरक्षणाची... आता मात्र सर्वांनाच आपापली जात आठवते. देवाने घडवला फक्त तो माणूस जातीव्यवस्था घडवण्याचा विचार कधी त्याने केला नाही, भारतात होऊन गेलेले विचारवंत ही त्यातीलच एक समाजसेवा करताना त्यांनी ही कधी जाती-धर्माचे बहाने सांगित...